ویتنی پورت با اشتراک گذاری تجربه شخصی خود از چالش مراقبت از والدین و فرزند، به بررسی دشواری های مدیریت همزمان نگهداری از مادر سالمند و تربیت فرزند خردسالش می پردازد و راهکارهایی برای حفظ سلامت روان در این مسیر ارائه می دهد.
- ویتنی پورت داره درباره مراقبت از مادرش همزمان با بزرگ کردن پسر کوچکش صحبت می کنه و واقعیت های «مراقبت کننده ساندویچی» بودن رو به اشتراک می ذاره.
- اون علائمی رو توصیف می کنه که نشون می داد مادرش به کمک نیاز داره و اینکه چطور خودش و خواهر و برادراش یاد گرفتن با هم ارتباط برقرار کنن، وظایف رو تقسیم کنن و از هم حمایت کنن.
- پورت امیدوار است داستانش به مراقبت کننده های ساندویچی یادآوری کنه که تنها نیستن و اشکالی نداره که درخواست کمک کنن، احساس خستگی مفرط داشته باشن و به فکر سلامت خودشون هم باشن.
ویتنی پورت 40 ساله، داره درباره پرستار مادرش شدن صحبت می کنه؛ مادری که دچار کاهش سلامت شناختی شده. این ستاره سابق برنامه های واقع نما که بیشتر برای حضورش در مجموعه The Hills شناخته می شه، در حال بزرگ کردن یک پسر 8 ساله هم هست که این موضوع او رو به یک «مراقبت کننده ساندویچی» تبدیل می کنه؛ اصطلاحی برای کسی که بین مراقبت از والدین سالخورده و بچه های کوچک «ساندویچ» شده. این وضعیت، خود یک چالش مراقبت از والدین و فرزند است.
این مراقبت کننده های ساندویچی به دلیل استرس ناشی از مراقبت های شدید، با خطر بیشتری برای افت سلامت روحی و جسمی روبرو هستن. مواجهه با چالش مراقبت از والدین و فرزند نیازمند حمایت است. پورت در مصاحبه ای با Health، تجربه اش رو به اشتراک گذاشته تا بقیه کسایی که در شرایط مشابه هستن (تقریبا یک چهارم آمریکایی ها) بدونن که «اشکالی نداره اگه درخواست کمک کنین، احساس خستگی کنین یا همه جواب ها رو بلد نباشین».
متوجه شدن اینکه موضوع فراتر از پیری معمولیه
حدود یک سال پیش، پورت و خواهر و برادراش متوجه تغییراتی در مادرشون شدن. پورت گفت به جای یک لحظه ناگهانی، رفتارهای کوچکی مثل «داستان های تکراری، جزئیات فراموش شده و لحظاتی که دیگه شبیه خودش نبود»، کم کم روی هم جمع شدن.
«نقطه عطف زمانی بود که دیدیم کارهای روزمره چقدر براش سخت تر شده و چقدر از همه ما انرژی می گیره تا بهش کمک کنیم منظم و در امان بمونه.» پورت گفت اون زمان بود که او و خواهر و برادراش با چالش مراقبت از والدین و فرزند به صورت جدی روبرو شدن و شروع به مراقبت مداوم کردن و زمانی که خودشون در دسترس نبودن، برای مراقبت در منزل هماهنگی های لازم رو انجام دادن.
پورت گفت شروع صحبت با مادرش درباره مراقبت، احساسی بود؛ هیچ پدری یا مادری نمی خواد حس کنه که داره استقلالش رو از دست می ده. پورت اشاره کرد که این گفتگو کامل نبود، اما اونا با مهربانی و صداقت و با عشق پیش رفتن. پورت گفت: «به جای اینکه بگیم تو به کمک نیاز داری، سعی کردیم چیزهایی مثل این بگیم که ما می خوایم تو حس کنی حمایت می شی و می خوایم به جای اینکه همیشه در حال حل مشکلات باشیم، از وقت گذروندن با هم لذت ببریم.»
مدیریت روابط بین خواهر و برادرها
تحقیقات نشون داده وقتی فرزندان بزرگسال شروع به مراقبت از والدین سالخورده می کنن، تنش بین خواهر و برادرها می تونه به یک استرس اضافی تبدیل بشه. این تنش می تواند مدیریت چالش مراقبت از والدین و فرزند را دشوارتر کند. اختلافات بر سر تصمیم گیری ها، نقش ها و مسئولیت ها می تونه روی هم جمع بشه، باعث استرس بشه و روابط و حتی کیفیت مراقبت از والدین رو تخریب کنه. پورت که یکی از پنج فرزند خانواده است، تعریف کرد که چطور خانواده اش تونستن یک ریتم مناسب پیدا کنن.
در اوایل این مسیر، خواهر و برادرهای پورت تماس های هفتگی داشتن تا درباره نیازهای مادرشون، اینکه کی چه وظیفه ای رو قبول کنه و قدم بعدی چیه، صحبت کنن. پورت گفت: «این تماس ها احساسی و گاهی همراه با اشک بود. یک زمانی حس می شد که تمام صحبت های خواهر و برادری حول محور مراقبت می چرخه.»
در نهایت، اونا شروع به تقسیم وظایف کردن: یک نفر بخش پزشکی رو مدیریت می کنه، یکی کارهای خونه رو انجام می ده و یکی دیگه هم وضعیت روحی مادر رو چک می کنه تا این چالش مراقبت از والدین و فرزند را به بهترین شکل مدیریت کنند. پورت اضافه کرد: «توصیه من اینه که بیش از حد با هم در ارتباط باشین، نیت ها رو خیر فرض کنین و یادتون باشه که هر کسی به روش خودش با این تغییرات کنار می آد. هیچ کس مثل اون یکی رفتار نمی کنه و این کاملا اوکی هست.»
حضور در لحظه در میان آشفتگی های روزمره
پورت گفت به عنوان یک مراقبت کننده ساندویچی، زندگی روزمره اش «ترکیبی از رسوندن بچه به مدرسه، کار، تماس با خواهر و برادرها، چک کردن حال مادر و تلاش برای پیدا کردن چند لحظه برای خودمه». اون می گه: «دارم یاد می گیرم که هدف، ایجاد تعادل نیست، بلکه حضور در لحظه ست.»
زمانی که پورت داشت یاد می گرفت چطور این آشفتگی رو مدیریت کنه، گفت یکی از ابزارهایی که بهش کمک کرد سرویس مشاور مراقبت از سالمندان بود. پورت و خواهر و برادراش با یک مددکار اجتماعی در سطح کارشناسی ارشد همراه شدن که راهنمایی های شخصی سازی شده بهشون داد و اونا رو به یک پرستار در منزل معرفی کرد.
پورت گفت: «مراقبت با ابهامات زیادی همراهه؛ از اینکه چه امکاناتی موجوده تا اینکه چه چیزهایی تحت پوشش بیمه است و حتی چیزهایی که نمی دونید باید بپرسید. داشتن کسی که بتونیم باهاش درباره این مسائل صحبت کنیم، تفاوت زیادی ایجاد کرد. حس می کردیم در این مسیر یک شریک داریم که باعث شد بخش زیادی از ترس ها و حدس و گمان ها از بین بره.»
حفظ سلامت روحی و جسمی در چالش مراقبت از والدین و فرزند
پورت علاوه بر رسیدگی به امور لجستیکی روزانه مراقبت، مجبور بوده احساسات زیادی رو هم مدیریت کنه: «غم، گناه، سپاسگزاری، خستگی مفرط؛ گاهی همه این ها فقط در یک ساعت.» تحقیقات نشون می ده که مراقبت کننده های ساندویچی ممکنه بیشتر در معرض افت سلامت روان باشن. برای پورت، شناخت این احساسات و صحبت کردن درباره اون ها به جای سرکوب کردنشون، کمک کننده بوده.
اما استرس همچنان می تونه اثرات جسمی داشته باشه. پورت گفت این استرس در بدنش به شکل «سنگینی در قفسه سینه، خواب ناآرام و اون نگرانی دائمی و خفیف» خودش رو نشون می ده. اون تونسته با پیاده روی، وقت گذروندن در فضای باز، توجه به فواید سونا برای سلامتی و شادی و ارتباط با دیگران، این علائم رو تسکین بده. اون اضافه کرد: «دارم یاد می گیرم قبل از اینکه به مرحله فرسودگی کامل برسم، حالم رو چک کنم، نه بعد از اون.»
در کل، مراقبت ساندویچی و چالش مراقبت از والدین و فرزند می تونه منزوی کننده و از نظر جسمی و روحی دلهره آور باشه، اما پورت امیدوار است که به اشتراک گذاشتن تجربه اش باعث بشه بقیه کمتر احساس تنهایی کنن. اون گفت: «چیزی که در نهایت من رو ترغیب کرد تا این ها رو به اشتراک بذارم، درک این موضوع بود که چقدر آدم در موقعیت مشابه هستن؛ کسایی که بچه بزرگ می کنن، کار می کنن، از والدینشون مراقبت می کنن و سعی می کنن از نظر روحی خودشون رو حفظ کنن. مراقبت یکی از عاشقانه ترین کارهاییه که می تونین انجام بدین، اما در عین حال یکی از سخت ترین هاست. حرف زدن درباره اش باعث می شه بار این مسئولیت برای همه ما کمی سبک تر بشه.»
پذیرش نقش مراقبت کننده ساندویچی نیازمند صبر، برنامه ریزی و از همه مهم تر، شفقت نسبت به خود است. با تقسیم وظایف میان اعضای خانواده و بهره گیری از کمک های تخصصی و توجه به سلامت شخصی، می توان این دوران حساس را با فشار کمتری پشت سر گذاشت و کیفیت زندگی والدین و فرزندان را همزمان حفظ کرد.
