قرار گرفتن در معرض نور خورشید برای جذب ویتامین دی از آفتاب و حفظ سلامت عمومی بدن ضروری است، اما تعادل در این کار اهمیت زیادی دارد زیرا تابش بیش از حد اشعه فرابنفش می تواند به پوست آسیب جدی وارد کند.
- قرار گرفتن در معرض آفتاب به اندازه متعادل به بدن تون کمک می کنه ویتامین D تولید کنه، اما برای بهره مندی از این مزایا به مقدار زیادی نیاز ندارید.
- هیچ مقدار «ایده آلی» وجود نداره، چون این نیاز بسته به عواملی مثل رنگ پوست، محل زندگی و فصل سال متفاوته.
- آفتاب گرفتن بیش از حد مخصوصا در حدی که باعث برنزه شدن یا سوختگی بشه می تونه به پوست تون آسیب بزنه و خطر پیری زودرس و سرطان پوست رو افزایش بده.
نور خورشید برای سلامتی تون ضروریه؛ این کار به بهبود خلق وخو با مصرف غذاهایی برای افزایش روحیه، جذب ویتامین دی از آفتاب و تنظیم ساعت خواب تون کمک می کنه اما آفتاب بیش از حد می تونه به پوست تون آسیب برسونه. خب، چقدر قرار گرفتن در معرض آفتاب واقعا برای بدن خوبه و از چه زمانی به یک تهدید تبدیل می شه ؟
چقدر قرار گرفتن در معرض خورشید و جذب ویتامین دی از آفتاب مفید است؟
مهم ترین فایده نور خورشید برای سلامتی، کمک به جذب ویتامین دی از آفتاب هست که به استحکام استخوان ها، تقویت سیستم ایمنی و سلامت عمومی بدن کمک می کنه. وقتی پرتوهای فرابنفش (UV) خورشید به پوست تون می تابه، فرآیند تولید این ویتامین در بدن فعال می شه. تحقیقات نشون میده که برای بیشتر افراد، قرار گرفتن دست ها و پاها در معرض آفتاب به مدت 5 تا 30 دقیقه، اون هم چند بار در هفته، برای تامین این ماده مغذی کافیه.
دکتر جاشوا زایکنر (Joshua Zeichner)، متخصص پوست در بیمارستان مانت ساینای نیویورک، می گوید برای دریافت مقدار کافی این ماده مغذی نیازی به حمام آفتاب گرفتن ندارید. علاوه بر این، استفاده از کرم های محافظتی مانعی برای جذب ویتامین دی از آفتاب ایجاد نمی کنه؛ تحقیقات نشون می دن که میزان تولید این ویتامین در افرادی که ضدآفتاب می زنن فقط به مقدار خیلی کمی کاهش پیدا می کنه.
با این حال، دکتر هوپ میچل (Hope Mitchell)، متخصص پوست و مو از کلینیک پوست میچل در اوهایو، به رسانه Health گفت: «هیچ فرمول یکسانی برای میزان ایده آل قرار گرفتن در معرض آفتاب وجود نداره که برای همه صدق کنه.»
تولید ویتامین D از طریق نور خورشید بسته به رنگ پوست، موقعیت جغرافیایی، فصل و ساعت روز متفاوته. برای مثال، افرادی با پوست تیره تر، ملانین بیشتری دارن که این موضوع می تونه توانایی پوست رو در جذب ویتامین دی از آفتاب کاهش بده؛ یعنی این افراد ممکنه نیاز داشته باشن مدت زمان بیشتری زیر آفتاب بمونن.
چه زمانی آفتاب گرفتن مضر می شه؟
در حالی که بعضی از متخصص ها معتقدند قرار گرفتن محدود در معرض آفتاب برای بدن مفید هست، برخی دیگه موضع محتاطانه تری دارن. برای مثال، آکادمی بیماری های پوست آمریکا اعلام کرده که هیچ میزان کاملا بی خطری برای قرار گرفتن در معرض اشعه فرابنفش وجود نداره و توصیه می کنه افراد به جای تکیه بر جذب ویتامین دی از آفتاب، آن را از طریق غذا و مکمل ها تامین کنند.
با این حال، متخصصان توافق دارند که وقتی شدت آفتاب به حدی باشه که باعث برنزه شدن یا سوختگی بشه، آسیب رسان خواهد بود. دکتر شمسه کنوال (Shamsa Kanwal)، متخصص پوست و عضو انجمن MyPsoriasisTeam به رسانه Health گفت که از نظر علم پوست، چیزی به اسم «برنزه شدن سالم» وجود نداره و این اتفاق در واقع نشونه واضحی از آسیب دیدن پوست توسط اشعه فرابنفشه.
به گفته دکتر میچل، عواملی مثل شاخص فرابنفش (UV index)، ساعت روز و مدت زمانی که بیرون هستید هم روی میزان خطر آسیب پوستی تاثیر دارند. شاخص UV معادل 3 یا بالاتر به این معنیه که باید از پوست تون محافظت کنید، مخصوصا اگه در ساعات اوج تابش آفتاب، مستقیم زیر نور خورشید یا برای مدت طولانی بیرون هستید. او اضافه کرد: «حتی در روزهای ابری هم اشعه های فرابنفش می تونن نفوذ کنند و به پوست آسیب بزنند.»
با گذشت زمان، قرار گرفتن بدون محافظت در معرض آفتاب می تونه خطر پیری زودرس و سرطان پوست رو افزایش بده. به گفته متخصصان، اگرچه جذب ویتامین دی از آفتاب برای سلامتی اهمیت دارد، اما اولین نشونه آسیب ناشی از زیاده روی، آفتاب سوختگیه که باعث قرمزی، کشیدگی و درد پوست می شه. آفتاب سوختگی های شدید می تونن منجر به مسمومیت آفتابی بشن که نیاز به مراقبت های پزشکی داره.
از دیگر نشانه های اولیه آسیب پوستی ناشی از آفتاب می شه به چین وچروک های زودرس، لکه های تیره (که به لکه های آفتاب معروفند) و مویرگ های پاره شده (رگ های خونی آسیب دیده درست زیر پوست که گاهی بهشون رگ های عنکبوتی هم می گن) اشاره کرد. دکتر زایکنر هم اشاره کرد که زخم های غیرعادی، خال های تغییر رنگ داده یا برجستگی های مرواریدی شکل می تونن از علائم اولیه سرطان پوست باشن.
چطور در برابر آفتاب از پوست مون محافظت کنیم؟
هنوز هم می شه از بودن در فضای باز لذت برد و در عین حال از پوست محافظت کرد. این چیزیه که متخصصان پوست توصیه می کنند:
- هر روز از یک ضدآفتاب طیف گسترده با SPF 30 یا بالاتر استفاده کنید. وقتی بیرون هستید، هر دو ساعت یک بار تمدیدش کنید؛ اگر عرق کردید یا شنا رفتید، زودتر این کار رو انجام بدید. دکتر کنوال توصیه می کنه که حداقل 30 میلی لیتر (حدود دو قاشق غذاخوری) ضدآفتاب برای بدن و 1 قاشق چای خوری برای صورت تون استفاده کنید.
- از لباس های محافظ در برابر اشعه فرابنفش استفاده کنید، مثل کلاه های لبه دار پهن و عینک های آفتابی ضد UV. به گفته دکتر میچل، لباس های دارای فاکتور محافظتی UPF که برای مسدود کردن اشعه های مضر طراحی شدند هم برای زمان هایی که طولانی مدت بیرون هستید، یک گزینه عالی به شمار میان.
- تا جایی که ممکنه در سایه بمونید، مخصوصا اگه در ساعات اوج تابش آفتاب بیرون هستید. اگه در ساحل هستید، زیر چتر یا سایه بان بشینید تا یک لایه محافظتی بیشتر داشته باشید.
ضدآفتاب به تنهایی اغلب برای محافظت از پوست شما در برابر اشعه های مضر فرابنفش کافی نیست. برای داشتن سبک زندگی سالم، تعادل میان جذب ویتامین دی از آفتاب و محافظت از پوست بسیار حیاتی است. بهترین راه برای جلوگیری از آسیب های طولانی مدت، استفاده روزانه از ضدآفتاب (حتی در روزهای ابری) در کنار اقداماتی مثل رفتن به سایه و پوشیدن لباس های مناسبه. در ضمن، یادتون نره که معاینات منظم پوست رو توسط متخصص پوست انجام بدید.
در نهایت، برای بهره مندی ایمن از مزایای بی نظیر نور خورشید، آگاهی از نیازهای پوست و رعایت اصول مراقبتی اهمیت فوق العاده ای دارد. تلاش برای تعادل بین جذب ویتامین دی از آفتاب و حفظ سلامت پوست، بهترین رویکرد برای تضمین نشاط و تندرستی بدن در طول زندگی است.
How Much Sun Do You Need for Vitamin DWithout Damaging Your Skin?
