مرتب کردن اتاق نشیمن راهکاری هوشمندانه برای کاهش شلوغی و ایجاد آرامش در فضای خانه است که با انتخاب مبلمان مناسب و تعیین جایگاه دقیق برای وسایل روزمره محقق می شود. در این میان، بهره گیری از راهنمای کاربردی چیدمان خانه برای مهمانی به شما کمک می کند تا همواره برای حضور مهمانان ناگهانی آماده باشید.
اتاق نشیمن، پاتوقِ هر چیزی است که جای مشخصی در خانه ندارد؛ پتویی که روی مبل رها شده، شارژرهایی که دور پریز جمع شده اند و بازی های فکری که هرگز به کمد برنمی گردند. تا پایان هفته، جمله «ما به فضای ذخیره سازی بیشتری نیاز داریم» به گوش همه ما آشناست. در این میان، مرتب کردن اتاق نشیمن می تواند آرامش را به فضای خانه شما بازگرداند.
اما اضافه کردن یک کابینت بزرگ دیگر می تواند فضای اتاق را تنگ و دلگیر کند. به جای آن، برای یک یا دو وسیله، جای مشخصی تعیین کنید و آن ها را دقیقا همان جایی بگذارید که شلوغی ایجاد می شود. شما باید بتوانید پس از صرف شام، بدون آنکه مجبور باشید وسایل را چندین بار جابه جا کنید یا برای رسیدن به آشپزخانه از میان مبلمان عبور کنید، اتاق را در چند دقیقه مرتب کنید. مرتب کردن اتاق نشیمن به شکلی اصولی، کلید اصلی یک فضای کاربردی است.
وسایل روزمره و استراتژی های مرتب کردن اتاق نشیمن
با وسایلی شروع کنید که هر روز با آن ها سروکار دارید. کنترل ها و شارژرها باید نزدیک محل نشستن باشند. کتاب هایی که مشغول خواندن شان هستید هم همین طور. نامه ها و کاغذها نیز به فضای جداگانه ای نیاز دارند؛ چرا که یک دسته پاکت، به سرعت هر سطح خالی را به هم می ریزد.
اگر به فضای ذخیره سازی دربسته نیاز دارید اما نمی خواهید با یک کمد بلند فضای اتاق را بگیرید، «سایدبورد» یا کنسول های کوتاه عالی هستند. ارتفاع کم این وسیله باعث می شود فضای دیوار بیشتر به چشم بیاید و ترکیب درب ها و کشوها در آن، فضای مناسبی برای نگهداری از بازی های حجیم تا وسایل الکترونیکی کوچک فراهم می کند.
دسترسی به وسایل پرکاربرد را آسان کنید. آلبوم های عکس یا وسایل تزیینی مناسبت های خاص می توانند در جاهای دورتر قرار بگیرند، اما کنترل ها نه. هدف این است که کابینتی داشته باشید که خانواده بتواند در یک مرتب سازی پنج دقیقه ای از آن استفاده کند، نه ویترینی که فقط تا زمانی که کسی درش را باز نکرده، عالی به نظر می رسد. به یاد داشته باشید که مرتب کردن اتاق نشیمن باید برای همه اعضای خانواده آسان باشد.
ذخیره سازی بر اساس عادت، نه دسته بندی
وسایل را جایی بگذارید که دسترسی به آن ها آسان باشد. شارژر لپ تاپ باید کنار صندلی ای باشد که در آن کار می کنید، حتی اگر جای آن از نظر فنی در دفتر کار باشد. اسباب بازی های سگ را هم نزدیک در بگذارید، چون او معمولا همان جا آن ها را رها می کند. کابینت را در مسیر روتین زندگی قرار دهید.
وسایل پرکاربرد را در دسترس بگذارید. کودک نباید برای برداشتن یک پازل، مجبور باشد ظروف پذیرایی را جابه جا کند و هیچ کس پتویی را که سبدش پشت یک صندلی سنگین پنهان شده، جمع نخواهد کرد. موانع کوچک باعث می شوند شلوغی دوباره به روی مبل و کف اتاق برگردد.
وقتی چندین نفر از کابینت استفاده می کنند، برچسب گذاری کمک کننده است. از نام های کلی مثل «بازی ها» یا «شارژرها» استفاده کنید؛ محتویات کابینت معمولا زودتر از برچسب ها تغییر می کنند.
دیوار خالی، همچنان یک فضا است
یک دیوار طولانی با یک میز کنسول می تواند فضای ذخیره سازی بیشتری ایجاد کند بدون آنکه شلوغ به نظر برسد. ردیفی از کابینت های کوتاه و عریض، اغلب آرام تر از یک چرخ دستی کنار مبل و سبدهای پراکنده در گوشه های اتاق است. با تجمیع مبلمان، کف اتاق خلوت تر و مسیر تردد بازتر می ماند.
ردیفی از کابینت های مدولار به شما امکان می دهد چیدمان را بر اساس فضای موجود تغییر دهید و حتی هنگام جابه جایی خانه، آن ها را دوباره تنظیم کنید. این چیدمان می تواند زیر تابلوهای هنری، کنار تلویزیون یا در امتداد مرز بین اتاق نشیمن و ناهارخوری قرار بگیرد.
پیش از اندازه گیری دیوار، مسیر تردد را بسنجید. کابینت ممکن است از نظر عرضی جا شود اما مسیر آشپزخانه را تنگ کند. درهای نزدیک را باز کنید، صندلی ناهارخوری را بیرون بکشید و با یک سبد رخت شویی در دست از آن مسیر عبور کنید. این آزمایش، محدودیت های فضا را به خوبی مشخص می کند.
روی کابینت را برای استفاده روزانه خالی نگه دارید
مقداری فضا روی سطح کابینت برای وسایلی که در طول روز می رسند، باقی بگذارید. ممکن است کوله پشتی برای مدتی کوتاه آنجا قرار بگیرد تا خریدها جمع وجور شوند. تمام سطح را با وسایل دکوری نپوشانید، چون وسایل دیگر مقابل آن ها تلنبار می شوند و کابینت در عرض یک روز شلوغ به نظر می رسد.
یک سینی می تواند کلیدها و کابل ها را در خود نگه دارد. به آن هدفی مشخص بدهید و رسیدهای قدیمی را قبل از اینکه فضا را پر کنند، دور بریزید.
یک سمت کابینت را برای نامه ها یا تکالیف مدرسه انتخاب کنید و بقیه را خالی بگذارید. این مرزبندی باعث می شود مرتب سازی آسان شود: کاغذها در سینی می روند و فنجان ها به آشپزخانه برمی گردند. نیازی نیست کسی برای مرتب کردن، درگیر چیدمانی پیچیده شود.
به یک سه شنبه معمولی فکر کنید، نه یک عکس اینستاگرامی
عکس محصولات نمی تواند نشان دهد که کوله پشتی بعد از مدرسه کجا رها می شود یا درب کابینت چقدر در اتاق باز می شود. قبل از انتخاب فضای ذخیره سازی، یک عصر معمولی را تصور کنید؛ تکالیف روی میز، سگ زیر پا و عجله برای مرتب کردن فضا قبل از آمدن مهمان را در نظر بگیرید.
درب ها برای پنهان کردن سریع به هم ریختگی عالی هستند و کشوها دسترسی به وسایل کوچک را آسان می کنند. قفسه های قابل تنظیم برای بازی هایی که ارتفاع متفاوتی دارند، مفیدند. چیدمان داخلی را بر اساس وسایلی که واقعا دارید انتخاب کنید. کابینت نباید پیش از آنکه مفید باشد، شما را درگیرِ خریدِ وسایلِ سازماندهیِ جدید کند.
در خانه هایی با کودکان خردسال، خطر واژگونی را جدی بگیرید. دستورالعمل سازنده را دنبال کنید و کابینت را به دیوار پیچ کنید. یک وسیله عریض ممکن است پایدار به نظر برسد، اما با باز شدن کشوها توسط کودک، تعادل آن تغییر می کند. محکم کردن به دیوار باید بخشی از مراحل نصب باشد.
یک وسیله، دو کارایی
یک سایدبورد می تواند در طول هفته جای نگهداری بازی ها باشد و در مهمانی برای پذیرایی استفاده شود. کابینتی نزدیک ناهارخوری می تواند ظروف پذیرایی را در یک سمت و وسایل کاردستی را در سمت دیگر جای دهد. این مکان مشترک مهم است، چون هر دو فعالیت در فاصله کمی از هم انجام می شوند.
سایر مبلمان نیز می توانند کارایی دوگانه داشته باشند. یک پاف با فضای ذخیره سازی داخلی، در جایی که افراد استراحت می کنند، برای جمع کردن پتوها عالی است. میز جلو مبلی با سطح متحرک هم هنگام کار با لپ تاپ یا صرف غذا کاربردی است. وظیفه دوم باید دقیقا در همان نقطه از خانه انجام شود.
از ویژگی های «هوشمندانه ای» که با روتین زندگی شما در تضاد است، صرف نظر کنید. یک محفظه مخفی که برای باز کردنش مجبور باشید آباژور، چند کتاب و فنجان قهوه را جابه جا کنید، کارایی ندارد. در آن همیشه بسته می ماند و مکانیسم اضافی هیچ مشکلی را حل نمی کند. برای مرتب کردن اتاق نشیمن به سراغ راهکارهای ساده بروید.
شلوغی را با خرید وسایل بیشتر حل نکنید
پیش از خرید، همه چیزهایی را که قرار است در کابینت جدید جای بگیرند، یک جا جمع کنید. بازی های امانتی را پس بدهید و مجلات قدیمی را بازیافت کنید. دیدن توده ای از وسایل کنار هم نشان می دهد کدام اشیا واقعا ارزش اختصاص فضا را دارند و کدام موارد فقط به این دلیل در اتاق مانده اند که کسی درباره آن ها تصمیم گیری نکرده است.
باقی مانده وسایل را بر اساس شکل و میزان استفاده دسته بندی کنید. جعبه های بلند بازی به قفسه های متفاوتی نسبت به کلاف کابل ها نیاز دارند. وقتی توده واقعی وسایل را ببینید، متوجه می شوید که آیا به کشو، قفسه های عریض یا اصلا کابینت جدیدی نیاز دارید یا خیر. در نهایت، مرتب کردن اتاق نشیمن با حذف وسایل غیرضروری بسیار لذت بخش تر خواهد بود.
جایگاه کابینت را با چسب روی زمین مشخص کنید و یک روز با آن خطوط زندگی کنید. سبد رخت شویی را از میان آن عبور دهید و درب های اطراف را باز کنید. یک وسیله که به درستی جای گذاری شده باشد، می تواند شلوغی شب های وسط هفته را حل کند، در حالی که بقیه فضای اتاق باز و دلباز باقی می ماند.
ایجاد فضایی مرتب و منظم در اتاق نشیمن تنها به معنای چیدن اشیاء نیست، بلکه به معنای طراحی سبک زندگی است که در آن هر وسیله جای مشخصی برای بازگشت داشته باشد. با رعایت این اصول، تعادل بین زیبایی و کارایی حفظ شده و محیط خانه به فضایی آرام بخش برای خانواده تبدیل می شود.
