امام علی (ع) فرمودند: زن باردار هیچ خوراکی نمی خورد و هیچ دارویی به کار نمی گیرد که برتر از خرمای تازه باشد.


اختلال جنسیتی چیست؟| تفاوت اختلال جنسیتی و اختلال جنسی

اختلال جنسیتی

دیسفوری جنسیتی به احساس ناراحتی گفته می شود که فرد زمانی تجربه می کند که جنسیت تعیین شده با هویت جنسیتی او مطابقت نداشته باشد. افرادی که دچار اختلال جنسیتی جنسی هستند ممکن است از تضاد بین ویژگی های جنسی بدن فیزیکی خود و احساس و تفکر خود نسبت به خود ناراحت باشند.

 آنها همچنین ممکن است احساس ناراحتی یا ناراحتی در مورد نقش های جنسیتی سنتی داشته باشند که از جنسیت تعیین شده آنها انتظار می رود. اثرات دیسفوری جنسیتی می تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. برای برخی از افراد ، این احساسات درگیری ممکن است بر تصویر و رفتار آنها تأثیر بگذارد.

یک فرد مبتلا به اختلال جنسیتی ممکن است با تغییر در بیان جنسیت ، نمایندگی جنسیتی یا تعیین جنسیت از جنسیت تعیین شده در بدو تولد و همچنین تغییر در ظاهر ظاهری خود با احساس ناراحتی کنار بیاید. کودکانی که دچار اختلال جنسیتی جنسیتی می شوند ممکن است تمایل داشته باشند که جنس مخالف باشند و بر اسباب بازی ها ، مدل موها و لباس هایی که به طور معمول با جنس مخالف مرتبط هستند ، اصرار کنند.

علائم اختلال جنسیتی

علائم اختلال جنسی جنسیتی می تواند شامل احساس شدید ناراحتی یا ناراحتی از جنسیت تعیین شده باشد. برخی از نشانه هایی که نشان می دهد فردی دچار اختلال جنسیتی شده است عبارتند از: 

  • تمایل به عدم داشتن ویژگی های جنسی اولیه جنسیت تعیین شده هنگام تولد
  • تمایل به رفتار همانند جنس مخالف
  • تمایل به داشتن ویژگیهای جنسی اولیه و ثانویه و هویت جنسیتی ترجیحی خود
  • اصرار بر این که آنها جنسیتی متفاوت از جنسیت تعیین شده در هنگام تولد دارند
  • رد شدید اسباب بازی ها ، بازی ها و سایر مواردی که معمولاً با جنسیت تعیین شده آنها مرتبط است
  • پوشیدن لباسهایی که معمولاً با جنس مخالف مرتبط است


افرادی که دچار اختلال جنسیتی جنسی هستند ممکن است اغلب اظهار کنند که می خواهند جنس مخالف باشند. آنها غالباً از نقش های جنسیتی و بیان جنسیت خود هنگام تولد احساس ناراحتی می کنند. این ممکن است در رفتارهایی مانند لباس پوشیدن به عنوان جنسیت ترجیح داده شود ، بازی با اسباب بازی هایی که معمولاً با جنس مخالف مرتبط هستند و رد بسیاری از رفتارهای کلیشه ای جنسیتی.

اختلال جنسیتی به گرایش جنسی افراد مربوط نمی شود. افرادی که دچار اختلال جنسیتی جنسی هستند ممکن است مستقیم ، همجنسگرا ، لزبین یا دوجنس گرا باشند. افرادی که دچار اختلال جنسی جنسیتی هستند نیز ممکن است جنسیت ناسازگار یا تراجنسیتی داشته باشند. با این حال ، مهم است که به رسمیت شناخته شود که هر فردی که جنسیتی یا ناهماهنگ جنسیتی است ، دچار نقص جنسیتی نمی شود.

اختلال جنسیتی

هویت جنسیتی در برابر گرایش جنسی

همچنین تشخیص تفاوت بین هویت جنسیتی و هویت جنسی بسیار مهم است. هویت جنسیتی به حس درونی جنسیت فرد ، چه مرد ، چه زن و چه خارج از دوتایی جنسیت ، اشاره دارد. گرایش جنسی به جذابیت فیزیکی ، عاطفی یا عاشقانه فرد نسبت به افراد دیگر اشاره دارد در جایی که جنسیت شامل حال شما می شود ، جنسیت به معنای جذب شما است.

برخی از افراد مبتلا به اختلال جنسیتی بخشی از جامعه LGBTQ+ هستند ، اما تجربه دیسفوری جنسیتی به این معنی نیست که یک فرد همجنسگرا ، لزبین یا دوجنس گرا است.

تشخیص اختلال جنسیتی

اختلال جنسیتی تشخیصی است که در دفترچه راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) ذکر شده است. در نسخه قبلی DSM ، به عنوان اختلال هویت جنسیتی شناخته می شد. این امر در سال 2013 تغییر کرد تا انگ مربوط به نامیدن آن به عنوان یک اختلال برداشته شود. جایی که قبلاً به عنوان یک اختلال مربوط به هویت ارائه شده بود ، DSM-5 یک رویکرد توصیفی تر را در نظر می گیرد که بر ناراحتی ناشی از دیسفوری متمرکز است.

به منظور تشخیص این اختلال در سنین نوجوانی یا بزرگسالی ، فرد باید از نظر بالینی ناراحتی یا اختلالات بالینی قابل توجهی در زمینه های اجتماعی ، شغلی و دیگر زندگی داشته باشد. این احساسات باید حداقل شش ماه طول بکشد و حداقل با دو مورد از موارد زیر همراه باشد:

  •  ناهماهنگی قابل ملاحظه ای بین ویژگیهای جنسی اولیه و ثانویه و جنسیت تجربه شده فرد
  • میل شدید به رهایی از ویژگی های جنسی اولیه یا ثانویه
  • تمایل به داشتن ویژگیهای جنسی اولیه یا ثانویه از جنس تجربه شده آنها
  • میل به بودن با افرادی که تجربه مشابه دارند
  • اعتقاد به اینکه آنها دارای رفتارها ، احساسات و واکنش هایی هستند که مخالف ویژگی های جنسیت تجربه شده آنها است

اختلال جنسیتی در کودکان

کودکان هم می توانند دچار نقص جنسیتی شوند. این امر غیرعادی نیست که بچه ها رفتارهای ناسازگار جنسیتی از خود نشان دهند ، بنابراین تمایز بین رفتارهای معمولی دوران کودکی و بدشکلی جنسیتی مهم است. مانند بزرگسالان ، کودکان باید در عملکرد یا ناراحتی قابل توجه حداقل به مدت شش ماه دچار اختلال شوند. آنها همچنین باید حداقل شش مورد از علائم زیر را تجربه کنند:

  • اصرار بر این که آنها جنس مخالف هستند یا تمایل به جنس مخالف
  • ترجیح برای شرکت در بازی فانتزی یا تصور به عنوان نقش جنس مخالف
  • ترجیح دادن لباس معمولاً با جنس مخالف مرتبط است
  • ترجیح اسباب بازی هایی که جنسیت مخالف آنها را بصورت کلیشه ای ترجیح می دهند
  • رد اسباب بازی ها یا فعالیت هایی که معمولاً با جنسیت تعیین شده آنها مرتبط است
  • ابراز بیزاری از ویژگیهای جنسی جسمانی آنها
  • تمایل به داشتن ویژگی های جنسی که با هویت جنسیتی آنها مطابقت دارد
  • ترجیح می دهند با کودکان دیگر از جنس مخالف بازی کنند 

علائم اختلال در کودکان در 4 سالگی قابل مشاهده است. این علائم اغلب با بزرگتر شدن کودکان شدیدتر می شوند ، به ویژه هنگامی که تغییرات فیزیکی مرتبط با بلوغ را تجربه می کنند.

 علل اختلال جنسیتی

علل دقیق ناهنجاری جنسیتی به طور کامل شناخته نشده است ، اما چندین عامل مختلف ممکن است در آن نقش داشته باشند. ژنتیک ، تأثیرات هورمونی در دوران رشد قبل از تولد و عوامل محیطی ممکن است در آن دخیل باشند. به عنوان مثال ، قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی قبل از تولد با اختلال در توسعه طبیعی تعیین جنسیت قبل از تولد همراه است. تحقیقات همچنین به پیوند ژنتیکی اشاره می کند ، زیرا شیوع مشترک بیشتری بین دوقلوهای همسان نسبت به دوقلوهای ناهمسان وجود دارد.

 شروع اختلال جنسی جنسی اغلب در دوران کودکی است. در حالی که مکانیسم های دقیق آن مشخص نیست ، ما می دانیم که وقتی بچه ها متولد می شوند ، بر اساس آناتومی فیزیکی آنها جنسیت تعیین می شود. جنسیتی که کودک هنگام تولد به او اختصاص می دهد ، اغلب نحوه تربیت و نحوه تعامل دیگران با او را تعیین می کند. با افزایش سن ، ممکن است احساس کنند که بین هویت جنسیتی و جنسیت تعیین شده آنها ناسازگاری وجود دارد. در برخی موارد ، این ناسازگاری می تواند منجر به احساس ناهنجاری جنسیتی شود.

اختلال هویتی

درمان اختلال جنسیتی

درمان دیسفوری جنسیتی بسیار فردی است و بر اساس نیازهای منحصر به فرد هر فرد است. معمولاً بر کمک به فرد در کشف هویت جنسیتی خود تمرکز می کند ، اغلب با اجازه دادن به آنها برای بیان جنسیت خود به گونه ای که با حس جنسیتی درونی آنها مطابقت داشته باشد.

این می تواند شامل لباس پوشیدن به گونه ای باشد که با هویت جنسیتی آنها مطابقت داشته باشد ، با استفاده از نام ها و ضمایر مختلف ، یا انجام اقدامات پزشکی برای تغییر فیزیکی بدن.گزینه های پزشکیبرخی از افراد مبتلا به دیسفوری جنسیتی ممکن است درمان گسترده تری را که شامل استفاده از هورمونهای جنسیتی و روشهای پزشکی تأیید کننده جنسیت است ترجیح دهند.

درمان همچنین ممکن است شامل اصلاح بدن باشد که به هماهنگ سازی ظاهر افراد با هویت جنسیتی داخلی آنها کمک می کند. هورمون درمانی و جراحی دو راه برای انجام این کار هستند. اما باز هم ، درمان باید با نیازها و اهداف فرد سازگار شود. برخی از افراد ممکن است بخواهند به جنسیتی برسند که با آن همذات پنداری می کنند. دیگران ممکن است فقط بخواهند ویژگی های جنسی ثانویه مانند موهای صورت یا سینه ها را که با هویت جنسیتی آنها مطابقت ندارد به حداقل برسانند. مهم است که به خاطر داشته باشید که در حالی که جراحی تأیید جنسیت جراحی یک گزینه است ، همه افراد مبتلا به اختلال جنسیتی این انتخاب را نمی کنند. جراحی گران است و معمولاً تحت پوشش بیمه نیست. همه نمی خواهند تغییر جنسیت کامل انجام شود.

هورمون درمانی ممکن است به برخی از افراد کمک کند ، در حالی که برخی دیگر ممکن است تغییر جنسیت و نحوه لباس پوشیدن خود را مطابق با حس داخلی هویت جنسیتی خود انتخاب کنند. هورمون های مردانه و زنانه می توانند گاهی اوقات به کاهش یا برطرف شدن احساس دیسفوری جنسیتی کمک کنند. چنین هورمون هایی می توانند عوارض جانبی داشته باشند ، از جمله تغییر در میل جنسی و احتمال علائم شیدایی ، هیپومانی یا روان پریشی در افرادی که دارای بیماری روانی هستند. 

با این حال ، افرادی که توانایی انجام هیچ یک از این مراحل را ندارند ممکن است احساس افزایش ناراحتی روانی از جمله احساس اضطراب و افسردگی را تجربه کنند. در چنین مواردی ، روان درمانی ممکن است به افراد کمک کند تا در بیان احساس جنسیت درونی خود احساس راحتی بیشتری داشته باشند و بهزیستی ذهنی را بهبود بخشند.

روان درمانی

برخی از افراد ممکن است فقط بخواهند برای کمک به آنها احساس راحتی کنند ، هویت خود را تأیید کنند و به آنها در کنار آمدن یا کاهش هرگونه ناراحتی کمک کنند. اعضا بهتر می فهمند که عزیزشان چه چیزی را تجربه می کند. این می تواند به فرد در حمایت اجتماعی و همسالان بیشتر کمک کند ، که می تواند محیطی تأیید کننده تر باشد.

هدف این است که به افراد کمک کنیم احساس رضایت بیشتری داشته باشند و با کاهش احساس دیسفوری کیفیت زندگی خود را بهبود بخشند. گاهی اوقات این امر توسط موارد زیر انجام می شود: 

  • بررسی هویت و بیان جنسیتی
  • آموزش راه های کنترل استرس
  • تمرین پذیرش خود
  • ایجاد شبکه پشتیبانی
  • تصمیم گیری در مورد گزینه های انتقال
  • بهبود روابط

افرادی که از نظر جنسیتی ناهماهنگ هستند و خانواده های آنها اغلب به دلیل هویت جنسیتی خود در معرض خطر ابتلا به انگ و تبعیض هستند. افراد مبتلا به اختلال جنسیتی که در جنسیتی مخالف هستند یا جنسیتی ندارند ، همچنین بیشتر در معرض خشونت یا زورگویی قرار دارند. کسانی که درمانهای پزشکی مانند هورمونها یا روشهای جراحی را دنبال می کنند نیز ممکن است در دسترسی به مراقبت های بهداشتی و بیمه مناسب برای درمان با مشکل مواجه شوند.

 احساس دیسفوری همراه با فقدان حمایت اجتماعی اغلب می تواند به ناراحتی روانی و سایر مسائل کمک کند. برخی از اختلالات مرتبط با افراد مبتلا به اختلال جنسیتی شامل افسردگی ، اضطراب ، سوء مصرف مواد ، آسیب رساندن به خود و سایر مشکلات بهداشت روانی است. تحقیقات همچنین نشان داده است افرادی که دچار اختلال جنسی جنسیتی هستند بیشتر از مردم عادی در معرض مرگ ناشی از خودکشی قرار دارند. یک مطالعه نشان داد که 48.3 participants از شرکت کنندگان مبتلا به اختلال جنسیتی تصور خودکشی را تجربه کرده بودند و 23.8٪ حداقل یکبار اقدام به خودکشی کرده بودند.

مقابله با احساس ناهنجاری جنسیتی معمولاً شامل درمانی است که بر کمک به افراد برای احساس راحتی بیشتر با هویت جنسیتی خود متمرکز است. برخی از استراتژی های دیگر که می تواند به افراد در مقابله با احساس ناهنجاری جنسیتی کمک کند عبارتند از:

  • پیدا کردن پشتیبانی: سعی کنید به یک گروه پشتیبانی بپیوندید و با همسالان خود که تجربه مشابهی داشته اند صحبت کنید
  • کاهش ناراحتی: از شیوه هایی مانند بستن سینه یا جمع کردن اندام تناسلی برای به حداقل رساندن ویژگی های بدنی که به احساس دیسفوری کمک می کند ، استفاده کنید.
  • مراقبت از خود: اولویت دادن به مراقبت از خود و سلامت احساسی ، از جمله انجام کارهایی که باعث می شود احساس خوبی نسبت به خود و بدن خود داشته باشید.
  • هویت خود را تأیید کنید: سعی کنید کارهای کوچکی انجام دهید که به تأیید هویت جنسیتی شما کمک می کند. این ممکن است شامل پوشیدن لوازم جانبی خاص ، تغییر مدل مو یا درخواست از دیگران باشد که با ضمایر دلخواه شما به شما مراجعه کنند.
  • برنامه ریزی برای آینده: افراد همچنین ممکن است گزینه های قانونی را برای انتقال به جنسیت مورد نظر خود و همچنین انتقال در محیط های اجتماعی انتخاب کنند. مراحل را تحقیق کنید و برنامه ای تهیه کنید که به شما در جهت رسیدن به اهداف بلند مدت شما کمک کند ، خواه این اهداف شامل ایجاد یک انتقال پزشکی ، اجتماعی یا قانونی باشد.

 

 

نظر (0)

بسم الله ، شما اولین نفر باشید.

  1. میتوانید نظرتان را به عنوان مهمان ارسال کنید ، ولی بهتر است ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.
0 حرف
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://mamanam.com/